Kategori arşivi: Kendime Diktiklerim

Bordo Ofis Elbisesi

Takip edenler bilir, bu tarz kalem elbiseleri dikmeyi de giymeyi de çok seviyorum. Minyon olduğum için de kendime yakıştırıyorum. Üstelik işyerinde de hem pratik hem kurtarıcı oluyorlar.

Bu elbise için bordo renkte, hafif kalın, esnek bir gabardin kumaş kullandım. Kumaşım canım arkadaşım Türkan‘ın hediyesi. Hatta o da bu kumaştan çok pratik bir pantolon dikmiş, yapımını da burada paylaşmıştı. Bir kez de buradan teşekkür edeyim kendisine, bayıla bayıla giyiyorum bu elbiseyi!

Model de kumaş da zorlamadı dikerken. Ama reglan kollu bir model dikiyorsanız, kumaşınız da esnekse, yakayı toplarken biraz uğraşmanız gerekecektir. Zira ben epey uğraştım, buna rağmen ufak-tefek kusurlar görünüyor yakada. Aman canım n’apalım, canım sağolsun!

Kol ağzı ve etek ucunu çevirip, diktim. Ama yakayı en sevdiğim yöntemle temizledim; desenli koton biye!
Kalıp olarak daha önce kelebek desenli elbisemde kullandığım McCALL’S M6460 kalıbını kullandım. Bunu eşim Amerika’dan getirmişti sağolsun. Ona da burdan tekrar bir teşekkür ;x

Şimdilik benden bu kadar.

Keyifli ve bol dikişli geçsin gününüz…
Reklamlar

2015 Dikiş Güncesi / Sewing Journal 2015

2015 benim için genel olarak keyifli ve huzurlu geçti. Ama fotoğrafları düzenlerken anladım ki, dikiş bakımından pek verimli geçmemiş. 2016’da daha fazla dikiş dikebilmeyi, daha çok yer görmeyi, kendime, eşime ve oğluma daha fazla zaman ayırabilmeyi diliyorum kendi adıma. Tabii en başta sağlık…

Sizlere de sağlıklı, huzurlu, mutlu bir yıl diliyorum.

Sevgiler…

Pembe Baklava

Çok sevdiğim ama nedense kendime bir türlü yakıştıramadığım bir desendir baklava. Zaten desenlere hafiften mesafeli olduğum için, dolabıma uzun zamandır baklava desenli bir parça eklememiştim.

Ama bu fuşya-füme ince trikoyu Bursa Kumaş Pazarı’nda görünce hemen almıştım. Tabii önce 3 yıl kadar dolap bekledi gariban, nihayet sırası geldi. Zaten bu aralar feci kararlıyım, stoklarımın bir kısmını eritmeden kumaş almamaya çalışıyorum. En azından kumaşlarımı koyduğum dolabımdan bir raf boşaltayım istiyorum.
Neyse, konuyu dağıtmayayım. Fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere, oldukça pratik, bir günde dik-giy bir bluz oldu. Aklımda daha bol, dökümlü bir model vardı ama, kalıbı biraz daha genişletmem gerekiyormuş. Elimdeki düşük kollu hazır bir bluzu kullandım kalıp olarak. Kol oyuğu olmadığı için biçmesi ve dikmesi oldukça kolay oldu.  
Her zamanki gibi yakayı bantla, kol ve etek ucunu da çift iğneyle bitirdim.

Dün bitti, bugün işe giyildi bile! Çok ince ve dökümlü olduğu için t-shirt gibi kullandım ben.

Şimdilik benden bu kadar. Bu aralar çalışkan blogger olma yolunda ilerliyorum, aman nazar değmesin ;))

Bir önceki yazımda diktiğim pijamaların kalıbını çıkarma ve dikişi ile ilgili bir post gelecek önümüzdeki günlerde. Tembellik edersem bi dürtün olur mu?

Güzel geçsin gününüz…

Mavi Gömlek ve Bloga Dönüş

Bir aydan fazla olmuş buralara uğramayalı. Deniz kıyısında yaşayıp bir de deniz aşığı olunca, yazlar bizim için sokakta geçiyor tam anlamıyla. Bırakın dikiş dikmeyi, bu son 1 ayda akşam evde oturup dinlenmeye bile fırsatımız olmadı. Kış çok soğuk ve bunaltıcı geçince, yaz akşamı evde mi oturulur deyip atıyoruz kendimizi dışarı. Haftasonları zaten hep sahilde geçiyor. E haliyle, ne dikiş, ne diy, ne fotoğraf… 

Bu gömleği dikeli de iki ay oluyordur heralde. Giye giye eskittim bile hatta ;))

Kumaşımı buranın Cuma pazarındaki parçacıdan almıştım. Kendinden minik kabartmaları olan esnek pamuklu bir kumaş. Dikmesi de giymesi de üzmeyenlerden.

Model Burda 09/2011 128 nolu model. Pratik bir kalıp, duruşu da güzel. Daha önce aynı modelin beyazını dikmiştim hatırlarsanız. Ama yakası çok uğraştırdı bu kez. Kumaştan kaynaklandığını sanmıyorum, muhtemelen ben unuttum yakayı nasıl oturttuğumu! Neyse, bir şekilde kotardım ve dolabımın en sık giyilenleri arasına girdi bile.
Bu da çekimimizin sahne arkası efendim. Fotoğraflar için de sevgili eşime ayrıca teşekkür ediyorum bu arada ;))

Keyifli ve bol dikişli geçsin haftasonunuz…

Çizgili Maksi Etek


Sevgili Funda Hanım‘ın düzenlediği maksi etek etkinliğimiz için diktiğim tek ve biricik eteğim huzurlarınızda! Ve “maksi etek giymem” diyen ben bu eteği üzerimden çıkarmamak, 8-10 tane daha dikmek istiyorum :))
Kumaşım tabii ki Baykumaş‘ın meşhur penyelerinden. Lacivert-beyaz, oldukça esnek pamuklu bir penye. Dikerken çizgileri denk getirmek dışında bir sıkıntısı olmadı. 

Kalıbı buradaki anlatımı kullanarak kendi ölçülerime göre çıkardım. Hafif balık formunda, ama yürümeyi de kısıtlamayan bir kalıp oldu, çok memnunum. Çünkü çok geniş maksi etekleri yakıştıramıyorum kendime, dar modellerde de pek ısınamadığım yandan yırtmaç durumu var. O yüzden bu kalıp kurtarıcı oldu benim için.
Çapa desenli t-shirt’üm ve parmak arası sandaletlerimle de marin trendinin suyunu çıkarırım bu arada ;D
Dikimine gelince; eteğin tamamını overlokla diktim. Bel bandını sabitlemek için üstten düz dikiş geçtim. Bir de etek ucu çift iğneyle her zamanki gibi. Tam anlamıyla “1 saatte biç-dik-giy” bir etek oldu…
Giymelere de doyulmadı haliyle…

Denim Etek


Benim her daim favorim olan ama yazın daha çok elimin gittiği denim-beyaz ikilisi kullanmayı en çok sevdiklerimden. Bu ikiliyi işyerine uyarlamak için klasik, dümdüz bir kalem etek tercih ettim. Üzerimdeki pamuk triko XSide’dan, çok eski, kolyeyi Selimiye’den almıştım. Ayakkabı ve çanta benim yaz üniformalarım zaten, İnci ve Mango’dan.


Eteğin kumaşı o kadar eski ki, nereden aldığımı hatırlamıyorum. Esnek olmayan ama çok yumuşak, tiril tiril ince bir denim kumaş. Muhtemelen İstanbul’dan, pazar ganimetlerindendir. Aynı kumaşla ütü masamı yenilemiştim daha önce, ütü masamla çok uyumluyuz artık 😀
Eteğin kalıbı 09/2008 120 numaralı model, hemen her sayıda verilen, önden ve arkadan ikişer pensli, sade bir model. Kemersiz olan kalıba 3 cm eninde bir kemer ekledim. Sol yanda gizli fermuar kullandım.
Dikerken çok özendiğim, gerçekten içime sinen bir etek oldu. Bu da üzerime yapışmaya aday!

Haftanız keyifli geçsin…

Ekose

Geçen ay diktiğim, defalarca giyip buraya ekleyemediğim elbisem blogda sonunda. Baktım fotoğraf çekme işini bir türlü denk getiremiyoruz eşimle, selfie çubuğu kurtarıcı oldu bu kez.

Elbisenin bir numarası yok aslında. Kalıbını sevdiğim bir t-shirt’ümü kalıp olarak kullanıp düşük kollu bir model biçtim. Yan dikişlerde kareleri denk getirmek dışında zorlayan bir tarafı olmadı. Kumaşım Baykumaş‘tan yumuşacık bir jarse. Her zamanki gibi yaka bantla çevirildi, kol ve etek ucu çift iğne ile bitirildi.

İnstagram pozumu da verir kaçarım.

Keyifli geçsin gününüz…